Technika

Light Amplification by Stimulated Emission of Radiation, czyli wzmocnienie światła poprzez wymuszoną emisję promieniowania, to pełna nazwa dla mocno skupionej wiązki światła znanej powszechnie pod mianem lasera. Do jego wytworzenia potrzebny jest ośrodek czynny, układ pompujący i rezonator. Lasery różnią się między sobą wielkością mocy, sposobem pracy i widmem promieniowania otoczenia pracy lasera. Do wytworzenia skupionej wiązki światła można użyć gazów, ciał stałych albo cieczy, spotyka się także lasery półprzewodnikowe. Cechą charakterystyczną lasera jest określona długość fali (monochromatyczność), co odróżnia wiązkę lasera od zwykłego źródła światła. Wiązka lasera ma także dużo większą gęstość mocy i ścisłe ukierunkowanie. Dzięki tym właściwościom, laser ma szerokie zastosowanie w nauce i technice.Laser ma przede wszystkim fantastyczne zdolności tnące. Jest w stanie obrobić dany materiał w wielką precyzją, dlatego można go używać przy obróbce metali. Cięcie metali odbywa się poprzez zarysowanie, zimne cięcie, wypalenie, topnienie albo odparowanie. Materiały można także za pomocą lasera spawać – tego rodzaju sposób łączenia nie powoduje widocznych odkształceń materiału, a po zakończeniu procesu spawania nie jest potrzebna dalsza obróbka mechaniczna. Dzięki wiązce lasera możliwe jest również tworzenie równych i niewielkich otworów w materiałach o bardzo dużym stopniu twardości.Szczególne zastosowanie laserów widoczne jest w technologii wojskowej i lotniczej oraz w medycynie. W armii laser pełni funkcję miernika, jest też ważną częścią składową systemów rozpoznawczych i naprowadzających. Laser wykorzystywany jest w wojskowych łączach telefonicznych, dzięki czemu są one pojemne i potrafią być niewidoczne dla wroga. W medycynie za pomocą lasera możliwe jest wykonywanie zabiegów chirurgicznych, diagnozowanie chorób i przeprowadzanie terapii.