Indukcja elektromagnetyczna
Prawo indukcji elektromagnetycznej jest odwrotnością prawa przepływu –mówi ono, że w określonych warunkach pole magnetyczne jest w stanie wywołać napięcie, a więc i wytworzyć prąd elektryczny. Prawidłowość ta wykorzystywana jest w elektronice i elektrotechnice, przede wszystkim w urządzeniach dostarczających i przetwarzających energię elektryczną. Prawo indukcji elektromagnetycznej ma swoje zastosowanie także w telekomunikacji, a odkrycie tego prawa zawdzięczamy fizykowi Michaelowi Faraday’owi.Indukcja napięcia elektrycznego polega na tym, że przewody umieszczane są w polu magnetycznym, ale konieczne jest spełnienie kilku warunków. Indukowane napięcie może się pojawić wtedy, gdy ruchome przewody zostaną umieszczone w stałym w czasie polu magnetycznym albo przewody będą nieruchome, ale poddane działaniu zmiennego w czasie pola magnetycznego. Możliwe jest także indukowanie napięcia w ruchomych przewodach umieszczonych w zmiennym w czasie polu magnetycznym.W praktyce zjawisko indukcji elektromagnetycznej jest wykorzystywane przez cewki indukcyjne. Są to elementy, które gromadzą energię w polu magnetycznym. Cewka indukcyjna jest podłączana do napięcia, co powoduje narastanie natężenia prądu płynącego w cewce. Parametrem opisującym cewkę jest jej indukcyjność, czyli szybkość zmian prądu w zależności od przyłożonego napięcia. Wartość indukcyjności zależy od materiału rdzenia, na który jest nawinięta cewka. Rdzeń cewki może mieć kształt pręta albo pierścienia, a sama cewka indukcyjna ma postać druta o określonej grubości. Cewki różnią się między sobą także liczbą zwojów, czyli tym, ile razy cewka została nawinięta na rdzeń. Natomiast dwie silnie ze sobą sprzężone cewki tworzą razem transformator. W transformatorze dwie cewki nawija się na jeden wspólny rdzeń, a uzwojenia dzieli się na pierwotne i wtórne.